Są piłkarki, które zapisują się w historii klubów dzięki trofeom. Są też takie, które zmieniają ich tożsamość. Alexia Putellas należy do tej drugiej kategorii. Informacja o jej odejściu z FC Barcelony po wygaśnięciu kontraktu kończy nie tylko piękny rozdział w dziejach katalońskiego klubu, ale również pewną epokę w światowym futbolu kobiet.
14 lat historii
Przez 14 lat Putellas była twarzą Barcelony. Gdy trafiała do klubu z Levante jako nastolatka, kobieca sekcja Blaugrany dopiero budowała swoją pozycję. Dziś Barcelona jest globalną potęgą, a trudno znaleźć zawodniczkę, która bardziej przyczyniła się do tej transformacji. Ponad 500 występów, rekordowe 233 gole, dziesiątki trofeów i cztery triumfy w Lidze Mistrzyń – liczby mówią same za siebie. Jeszcze więcej mówi jednak jej wpływ na kulturę zwyciężania i profesjonalizację kobiecej piłki w Hiszpanii.
Pokolenie legend Barcelony
Putellas była symbolem pokolenia, które wyniosło futbol kobiet na zupełnie nowy poziom zainteresowania. Zdobywając Złotą Piłkę w 2021 roku, została pierwszą Hiszpanką z tym wyróżnieniem. Rok później obroniła tytuł, potwierdzając, że nie był to jednorazowy sukces. Nawet ciężka kontuzja więzadeł krzyżowych, która pozbawiła ją udziału w Euro 2022, nie zatrzymała jej kariery. Wróciła na najwyższy poziom, zdobyła mistrzostwo świata z reprezentacją Hiszpanii i nadal pozostawała liderką zarówno na boisku, jak i poza nim.
Co dalej?
Jej odejście rodzi pytania o przyszłość Barcelony. Klub wciąż dysponuje ogromnym potencjałem i znakomitym pokoleniem zawodniczek, ale zastąpienie Putellas będzie praktycznie niemożliwe. Takich postaci się nie kupuje. Takie postaci pojawiają się raz na pokolenie.
Coraz głośniej mówi się o możliwej przeprowadzce Hiszpanki do London City Lionesses, ambitnego projektu finansowanego przez Michele Kang. Jeśli rzeczywiście tam trafi, będzie to kolejny dowód na to, jak dynamicznie rozwija się kobieca piłka nożna i jak wielkie nazwiska przyciąga dziś angielski futbol.
Dla Barcelony najbliższe pożegnanie Alexii Putellas będzie jednak czymś więcej niż uroczystością. To moment refleksji nad drogą, jaką klub przeszedł przez ostatnie kilkanaście lat. Od zespołu marzącego o europejskich sukcesach do drużyny dominującej na kontynencie. Putellas była sercem tej historii.
I właśnie dlatego jej odejście nie jest zwykłym transferem. To koniec epoki.
Oglądam Barcę dopiero od dwóch lat i zawsze mówiłam, że jestem team Aitana, ale jednak czuję ogromny smutek. Tym większy, że oprócz Alexii odchodzi też Mapi, kolejny filar zespołu. Alexia, Mapi, Ona… Dużo się zmieni. Na szczęście parę tych filarów jeszcze zostaje, a z czasem zbudują się nowe.